نسیم عشق، شمیم مریم

دست نوشته ها، تبلیغات، سفرنامه و گردشگری

نسیم عشق، شمیم مریم

دست نوشته ها، تبلیغات، سفرنامه و گردشگری

رونمایی از پوستر سومین کنفرانس رویکردهای نوین روابط عمومی

لینک خبر در سایت پُرسون

✳️ رونمایی از پوستر سومین کنفرانس بین المللی رویکردهای نوین روابط عمومی ایران و آغاز به کار رسمی کنفرانس و همچنین رونمایی از پوستر چهارمین دوره DBA روابط عمومی با حضور اساتید و پیش کسوتان علوم ارتباطات و مدیران گروههای ارتباطات دانشگاهی در محل عمارت هنرمندان اصفهان برگزار گردید.

از پوستر سومین کنفرانس بین المللی رویکردهای نوین روابط عمومی ایران رونمایی شد. اصفهان میزبان این رونمایی بود.

به گزارش پرسون از اصفهان، رونمایی از پوستر سومین کنفرانس بین المللی رویکردهای نوین روابط عمومی ایران و آغاز به کار رسمی کنفرانس و همچنین رونمایی از پوستر چهارمین دوره DBA روابط عمومی با حضور استادان و پیشکسوتان علوم ارتباطات و مدیران گروه‌های ارتباطات دانشگاهی در محل عمارت هنرمندان اصفهان برگزار شد.

اعلام نتایج انتخابات روزنامه‌نگاران اصفهان

ایسنا/اصفهان با برگزاری انتخابات انجمن صنفی روزنامه‌نگاران استان اصفهان، اعضای هشتمین دورۀ هیأت مدیرۀ این انجمن معرفی شدند.

مرتضی باباصفری، عضو هیأت رئیسه نظارت بر انتخابات انجمن صنفی روزنامه‌نگاران استان اصفهان در گفت‌وگو با ایسنا اظهار کرد: انتخابات این دورۀ انجمن صنفی روزنامه‌نگاران استان، رأس ساعت ۹ صبح امروز (چهارشنبه_نهم تیرماه 1400) در دفتر موقت انجمن صنفی با حضور نمایندۀ اداره کار به‌صورت الکترونیکی برگزار شد.

وی ادامه داد: امسال اداره کار محدودیت‌هایی را برای نامزدها و رأی‌دهندگان داشت که کمی بحث‌برانگیز شده بود و در آخر، انتخابات با صحت و سلامت کامل برگزار شد.

باباصفری تصریح کرد: خوشبختانه امسال انتخابات انجمن صنفی پرشور بود، از ۱۵۴ عضو واجد شرایط رأی‌دهی، ۹۶ عضو در آن مشارکت داشتند و مهلت رأی‌گیری نیز رأس ساعت ۱۲ به اتمام رسید.

 به گزارش ایسنا، حشمت‌الله انتخابی، مهدی جانی‌پور، حسن مقیمی و احمد طبق‌چی دیگر اعضای هیأت رئیسه انتخابات هیأت مدیرۀ انجمن صنفی روزنامه‌نگاران بودند و در نهایت، نتیجۀ این انتخابات به شرح زیر اعلام شد:

اعضای اصلی هیأت مدیره

فاطمه شفیعی با ۶۳ رأی - وحید صلواتی با ۵۹ رأی - محسن راعی با ۵۵ رأی - نفیسه آقاجان با ۵۲ رأی - نرجس رضایی با ۴۸ رأی - طاهره شفیعی با ۴۷ رأیمهرناز مهدی آزاد با ۴۴ رأی

اعضای علی‌البدل هیأت مدیره:  فاطمه کاویانی با ۴۲ رأی -  احسان عالیخانی با  ۴۰ رأی

بازرس اصلی: رضا فتوح    -   بازرس علی‌البدل:  امیر امین الرعایا

تصویر افتتاح مجتمع فولاد مبارکه

پست استاد عبدالحسین جعفری در تصویری از افتتاح مجتمع فولاد مبارکه:

سایر تصاویر:
ردیف اول ایستاده از راست: وحید صلواتی عبدالحسین جعفری، علی راعی، ؟؟؟
نشست ردیف دوم از راست: محمدعلی شاه علی، نوربختیار، مختار استکی، ؟  محمدرضا رضایی
نشسته ردیف اول از راست:  ؟؟؟، افشین



آنچه در این چهار سال گذشت... مدیریت پارک طبیعی شرق

آنچه در این چهار سال گذشت (17)

وحید صلواتی مدیر پارک طبیعی شرق اصفهان، فعالیت‌ها و اقدامات انجام‌شده در این مجموعه را شرح داد

در ادامه گزارش از خدمات مناطق، سازمان‌ها و معاونت‌های شهرداری، در این شماره صفحه مدیریت ‌شهــــری، وحید صلواتی مدیر پارک طبیعی شرق اصفهان  فعالیت‌ها و اقدامات انجام‌شده در این مجموعه را شرح داد. شهرداری اصفهان پس از انقلاب در قالب برنامه‌های دوره‌ای به اجرای پروژه‌های متعددی در سطح شهر و محدوده حفاظتی شهر اصفهان مبادرت کرده که این اقدامات مؤثر با همکاری نهادها، سازمان‌ها و معاونت‌های مختلف انجام شده است. مجموعه مدیریت پارک طبیعی شرق، خود زاییده همین برنامه‌های پنج ساله شهرداری اصفهان است که به واسطه اینکه قبل از تأسیس این مدیریت، محدوده تعریف‌شده قانونی روستاهای موجود و بطن عرصه‌ها در اختیار اشخاص حقیقی و حقوقی موجود نبوده و وجود ساخت‌و‌سازهای غیرقانونی و تخریب و تصرف اراضی در این محدوده از شهر اصفهان، نیاز به نظارت همه‌جانبه داشته است، بنابراین مدیریت شرق با اهداف زیر تشکیل شد:

پنجشنبه ۲۰ خرداد ۱۴۰۰

حفظ اراضی کشاورزی، باغ‌ها و فضای سبز موجود و گسترش آن ؛ برنامه ریزی و تأمین منطقه تفریحی و گردشگری.

تأسیس مدیریت پارک طبیعی شرق و کمیته عالی

از سال 1367 با پیگیری شهرداری و از طریق اداره کل منابع طبیعی استان، حدود 2400 هکتار از اراضی در اختیار شهرداری قرار گرفت. همچنین برای کاشت 700 هکتار درخت در آن اقدام و حفظ و نگهداری آن بر عهده مناطق مرتبط شهرداری گذارده شد. با توجه به وسعت و حساسیت این محدوده، سال‌ها بعد، مدیریت کلان شهرداری برای ایجاد مدیریت مستقل مشابه «مدیریت ناژوان» جهت پیگیری امور و نظارت این محدوده، تصمیم‌گیری کرد.بدین ترتیب این مدیریت در سال 1384 به منظور حفاظت از اراضی و املاک متعلق به شهرداری اصفهان به مساحت 2400 هکتار برای عرصه اکولوژکی (پارک طبیعی) و پهنه سبز با قابلیت‌های زیست‌محیطی و گردشگری طبیعت‌محور و حمایت از طرح‌های مشارکتی جهت احداث پروژهای شاخص در محدوده پروژه پارک طبیعی شرق، تأسیس شد.
در سال 1386 طرح جامع سامان‌دهی اراضی شرق توسط مشاوران بافت شهر در محدوده 3400 هکتاری به عنوان طرح راهبردی و فرادست تهیه شد و مقرر شد هرگونه تصمیم‌گیری یا تغییر یا اقدام از طریق شهرداری مناطق یا سازمان و شرکت‌های وابسته از طریق این مدیریت و تصویب در کمیته عالی پروژه پارک طبیعی شرق با حضور اعضای ثابت متشکل از: 1. معاونت خدمات شهری (ریاست کمیته عالی) 2. معاونت مالی اداری 3. معاونت عمران 4. معاونت شهرسازی و معماری 5. مناطق 4 و 6 و 15 و مدیریت پروژه پارک طبیعی شرق، بررسی و تصمیم‌گیری شود.
پروژه شرق اصفهان از شمال به میدان میوه و تره‌بار، از شرق به باغ‌رضوان، از غرب به ارغوانیه و از جنوب به بلوار رضوان و آبشار سوم منتهی می‌شود.

پارک شرق کمربند سبز اصفهان

«کمان‌ها» یا «کمربند سبز» قطعات جداگانه‌ای از فضای سبز در حاشیه شهرهاست که به صورت نوار سبز مشتمل بر درختان و درختچه‌ها تشکیل شده که به دور شهرها کشیده شده و دارای کارکرد چند‌جانبه‌ای از قبیل حفاظت و جلوگیری از گسترش بی‌رویه شهرها، تلطیف هوا، غربال گرد و غبار، تحدید شهر، خاصیت تفرجگاهی، ضربه‌گیری اراضی درونی شهرها، مقابله با پدیده حرارت جزیره‌ای، افزایش محصولات زراعی و بادشکن است و به صورت کمربندهای سبز محاط‌کننده، کمان‌های سبز و محورهای سبز دیده می‌شود که مورد اول شناخته‌شده‌تر است و به صورت یک بخش کاملا پوشش‌دهنده فضای پیرامون شهرها عمل می‌کند و در واقع جایگزین مناسبی برای برج و باروها یا دروازه‌های شهر قدیم است.

وضعیت پارک طبیعی شرق

عرصه 2400 هکتاری تحت مالکیت شهرداری در شرق اصفهان، شامل پارک خانواده 244 هکتار، پارک کوهستانی 352 هکتار، پارک طبیعی 969 هکتار، پارک حفاظتی 617 هکتار و پردیس علم و فناوری 223 هکتار است، در مجموع تاکنون 700 هکتار فضای سبز جنگی فعال و 40 هکتار پارک کوهستانی اشراق احداث شده که به عنوان مرکز تفریحی پس از پارک کوهستان صفه پیش‌بینی شده است. بدین ترتیب فضای سبز شرق (به احتساب باغ رضوان و میدان تره‌بار 1000 هکتار فضای سبز)، یک‌سوم فضای سبز در اختیار شهرداری را شامل می‌شود که خود مبین سهم عمده و ویژه مدیریت پارک شرق خواهد بود. تعداد کل درختان پروژه شرق با آماربرداری از طریق تصویربرداری هوایی با به‌روزترین تکنولوژی انجام و تعداد 301هزار اصله درخت و از سویی گونه‌ها، آسیب‌ها، تشتک‌های خالی و... شناسایی شد.

گونه‌های غالب پارک جنگلی شرق

کاشت درختان با مطالعات کارشناسان سازمان پارک‌ها و فضای سبز و متناسب با اقلیم منطقه صورت‌گرفته از جمله: کاج، زیتون، سرونقره‌ای،‌ زبان‌گنجشک، عرعر، توت، ارغوان،‌ نوش، اقاقیا، بُته، داغداغان، بلوط زاگرس، اکالیپتوس، انار، انجیر و...انجام می‌گیرد.

منابع تأمین آب شرق

منابع آب در ابتدا از چاه‌های شهرداری و شخصی، کانال آب گورت جهت صحرای انقلاب و کانال جی‌شیر و تأسیسات ارغوانیه بود، با توجه به کاهش آب و ضرورت استفاده پساب از تصفیه‌خانه جنوب و در صورت نیاز پساب سپاهان شهر و از طریق لوله 500 از مسیر پمپاژخانه «فیزادان» تا منبع ژئوممبران در شرق، منتقل و تأمین شده است.

موقعیت استراتژیک شرق

اهمیت توجه، حفظ و گسترش این مدیریت با توجه به آلودگی‌ها و توسعه این منطقه از جمله: ریزگردها و پیشروی کویر از منطقه سگزی، افزایش حجم عبور‌ومرور با توجه به قرار گرفتن پروژه‌های شاخص «نصف‌جهان» یکی از بزرگ‌ترین طرح‌های عمرانی ملی در شهر اصفهان، مشتمل بر پنج پل (در مدیریت فعلی با سرعت و دقت در حال انجام است و پیشرفت خوبی داشته است)، سالن بین‌المللی اجلاس و همایش‌ها، نمایشگاه بین‌المللی بازار گل و گیاه، میدان مرکزی میوه و تره‌بار، آرامستان باغ رضوان، دانشگاه آزاد اسلامی خوراسگان، شهرک صنعتی، شهر بازی، بیمارستان فارابی، کارخانه بازیافت، قرارگیری این منطقه در حد فاصل سه حوزه مسکونی اصفهان، منطقه 15 (خوراسگان)، بهارستان و تراکم جمعیت به علت ایجاد واحدهای مسکونی همانند شهرک الهیه، ارغوانیه مجتمع مسکونی کارکنان شهرداری، روشن‌دشــت، شهــرک زایــنده‌رود، اهمیت، حفظ و گسترش این پارک اکولوژیکی را بیش از پیش مشخص می‌کند.

آلودگی‌های شرق اصفهان

این محدوده به سبب جاده اصلی برون‌شهری و ارتباط پیوسته با حوزه‌های سکونتی وجود بادهای غالب در فصل تابستان از سمت شرق به غرب اصفهان و وجود ریزگردها، از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است؛ علاوه بر این، استقرار عرصه‌های خدمات شهری شامل: کارخانه بازیافت و تولید کمپوست، محل دفن زباله و انباشت نخاله و مصالح ساختمانی، گـــورســـتان، کـــارگـــاه‌هـــای صنـــعتی، کارخـــانه‌های آسفالت، معدن شن، ماسه، معادن و کوره‌های گچ و... متعلق به اشخاص و ارگان‌ها و رهاسازی و خروجی تصفیه‌خانه جنوب اصفهان در داخل رودخانه زاینده‌رود به عنوان محدوده‌ای پرازدحام، آلوده شده و آلوده‌کننده خود عامل منفی در توسعه متوازن شهر اصفهان در آمده است. البته این مدیریت برای بهبود شرایط موجود، نسبت به تعطیلی کارخانه‌های آلاینده از بدو تأسیس اقدام کرده است.

اقدامات مدیریت پارک طبیعی شرق اهم فعالیت‌های انجام‌شده تا خرداد 1400:

 تشکیل کمیته راهبردی پارک طبیعی شرق به منظور هماهنگی‌ها و کارشناسی پروژه‌ها و طرح‌های در دست اقدام با هدف تسهیل و تسریع در اجرا و تحقق برنامه‌ها؛ جلسات کارشناسی عمدتا با حضور نمایندگان معاونت خدمات شهری، شهرسازی و معماری، عمران شهری، شهرداری منطقه 4، سازمان پارک‌ها و فضای سبز و سازمان طراحی و فنی مهندسی حسب مورد تشکیل و برگزار می‌شود.
بنا به ضرورت در سال 1398 برای نخستین بار این مدیریت در جهت استفاده از فناوری‌های روز، برای نخستین بار به بررسی، آماربرداری هوایی با دقت بالا، از طریق پهباد از عرصه و فضای سبز جنگل شرق اصفهان و طی چهار ماه با هدف به‌هنگام‌سازی اطلاعات برمبنای GIS، آمار و شناسایی تعداد درختان، گونه‌های موجود، تشتک‌های خالی، گیاهان خشک و نیمه‌خشک، اقدام شد که در عقد قرارداد با پیمانکار به جای آمار تخمینی در محاسبات پس از سال‌ها به آمار دقیق استخراج شده استناد شد که خطاهای جاری اصلاح شد.
دریافت مصوبه تعیین کاربری احداث پارک جنگلی شرق به مساحت 180 هکتار در حریم شهر اصفهان جهت کنارگذر شرق، شهربازی رؤیاها، پردیس اشراق موسوم به محوطه‌سازی کوه نخودی، در شورای برنامه‌ریزی و توسعه استان اصفهان.
احداث و راه‌اندازی باغ جوان جهت فعالیت‌های فرهنگی‌ورزشی و گردشگری در خیابان مشتاق سوم و تحویل به سازمان فرهنگی تفریحی شهرداری اصفهان.
بررسی و اخذ مصوبات لازم جهت جابه‌جایی نمایشگاه بین المللی اصفهان از محل فعلی در پل شهرستان به محل جدید واقع در اتوبان شرق.
بررسی و اخذ مصوبات قانونی جهت احداث شهر رؤیاها به عنوان یکی از بزرگ‌ترین مراکز تفریحی و شهربازی کشور در مساحت تقریبی 20 هکتاری.
 بررسی و تصویب جابه‌جایی و تحویل زمین جهت احداث بازار گل و گیاه از خیابان همدانیان به خیابان ارغوانیه جنب باغ تندرستی به مساحت حدود 16هکتار.
تملک، آزادسازی اراضی، طراحی و عملیات اجرایی فاز اول پروژه پردیس کوه نخودی در عرصه‌ای به مساحت حدود 20 هکتار و آغاز عملیات اجرایی گردشگری فاز دوم کوه نخودی (در حال انجام مراحل قانونی جذب سرمایه‌گذار).
طراحی و احداث باغ تندرستی به مساحت حدود 100 هکتار شامل: محوطه‌سازی، فنس‌کشی، تأمین روشنایی، احداث شبکه معابر و جانمایی سکوها جهت کمپینگ خانواده.
اقدامات کاهش منابع آلاینده محیط‌زیست: از طریق توقف صنایع آلاینده کارخانه آسفالت راهیان اسپادانا (مجاورت شهر رؤیاها)، معدن شن و ماسه، کارخانه آهک در شرق اصفهان.
تعطیلی کارگاه‌های مقواسازی در جنوب تپه اشرف و تبدیل جایگاه آن‌ها به پارک شهری و ایجاد فضای سبز مناسب، جلوگیری از فعالیت کارخانه رنگ زهره در مجاورت باغ جوان (مشتاق سوم) در حاشیه رودخانه زاینده‌رود، تعطیلی کارخانه شن و ماسه عزیزخانی در دامنه کوه نخودی از طریق مراجع قضایی و تملک آن و تبدیل به پارک اشراق، تعطیلی کارخانه آسفالت راهیان اسپادانا در دامنه کوه نخودی از طریق مراجع قضایی و تملک آن و تبدیل به پارک اشراق و... اشاره کرد.
 تملک زمین منبع آب فیزادان جهت احداث سیستم آب‌رسانی به فضای سبز شرق.
تملک و آزادسازی اراضی در مجاورت دفتر مدیریت پروژه شرق، شامل باغ بهشتی، اراضی کشاورزی و خانه‌های متروکه جنب تپه اشرف و موزه فردوسی (که احداث آن متوقف شد).
اخذ مصوبات لازم جهت ایجاد دوربرگردان اتوبان شرق و احداث آن و همچنین احداث بلوار رضوان جهت دسترسی آسان به آرامستان باغ رضوان و رفع موانع موجود در اجرای طرح با هماهنگی سازمان انرژی اتمی.
اجرای شبکه آب‌رسانی به طول 5کیلومتر جهت فضای سبز پارک جنگلی پردیس کوه نخودی از ایستگاه فیزادان به سمت منبع ژئو ممبران در کوه نخودی (تخصیص بودجه شهرداری و استانداری اصفهان).
تصویربرداری و تدقیق نقشه‌های ثبتی و تبدیل وضعیت اسناد مشاع به سند شش دانگ و تأمین دلیل در مراجع قضایی و شورای حل اختلاف جهت تثبیت مالکیت شهرداری اصفهان و جلوگیری از دخل و تصرف افراد سودجو.
 احداث شبکه آبیاری تحت فشار و استفاده از پساب فاضلاب جهت آبیاری فضای سبز به همراه شبکه انتقال آن از پساب سپاهان‌شهر و پساب تصفیه‌خانه جنوب با عملیات لوله‌گذاری به سمت منبع شهید قوچانی و انتقال به ایستگاه پمپاژ فیزادان و انتقال به سمت اراضی شرق.
بازدیدهای دوره‌ای کارشناسان این مدیریت و هماهنگی و جلوگیری از ساخت‌و سازهای غیرقانونی در محدوده پروژه.
اجرای شبکه تحت فشار فیلتراسیون‌های مربوطه و اقدام لازم جهت تصفیه ثانویه جهت بهبود کیفی آب.
همکاری و هماهنگی با سازمان فــرهــنــگی‌تــفریـــحی جــهت اجـــرای برنامه‌های شاد و مفرح ورزشی و فرهنگی در پردیس کوه نخودی شامل برگزاری مسابقات لیگ استانی اسکیت آلپاین در رده‌های سنی مختلف برای دومین بار در کل کشور و برگزاری همایش کو‌ه‌پیمایی خانوادگی.
 بررسی و برگزاری جلسات کارشناسی و بازدید جهت احداث تصفیه‌خانه باغ ارغوان در محدوده باغ تندرستی پیشنهاد سازمان میادین پس از اخذ مجوزات لازم از مراجع ذی‌صلاح.
 باتوجه به ضرورت احداث و استقرار تأسیسات و مراکز خدماتی بزرگ و فراشهری در محدوده پارک طبیعی شرق با پیشنهاد سازمان آتش‌نشانی شهرداری اصفهان جهت احداث مرکز آموزش بین‌المللی تخصصی جنوب کشور آتش‌نشانی با واگذاری حدود 6 هکتار از اراضی شرق به این امر موافقت شد.
 تعداد درختان این محدوده ۳۰۱ هزار و ۴۶۵ اصله است
ضریب خطای کمتر از 0.5 درصد خطا در ارزیابی صورت‌گرفته از شرق اصفهان نشان می‌دهد تعداد درختان این محدوده ۳۰۱ هزار و ۴۶۵ اصله شامل گونه‌های کاج، انواع سرو، زیتون، توت، اقاقیا، پسته، عرعر، اکالیپتوس است و همچنین تعداد ۳۷ هزار و ۱۸۰ تشتک خالی و حدود سه هزار و ۴۳۰ اصله درخت خشک و نیمه‌خشک نیز در این محدوده شناسایی شده است. آمار به‌دست‌آمده برای بهره‌برداری و برنامه‌ریزی در محدوده فضای سبز و کاشت گونه‌های متناسب با اقلیم در اختیار سازمان پارک‌ها و فضای سبز، مناطق ۴، ۶ و ۱۵ و معاونت برنامه‌ریزی قرار داده شده است.

برگزاری لیگ استانی اسکیت آلپاین برای نخستین بار در اصفهان

برای اولین‌بار در کشور مسابقات لیگ استانی اسکیت آلپاین در دامنه کوه نخودی واقع در فلکه ارغوانیه، کمربندی شرق اصفهان، جنب شهر رؤیاها برگزار شد. پس از بررسی کارشناسی، دامنه کوه نخودی برای میزبانی این رویداد ورزشی، مناسب تشخیص داده شد و فرصت مناسبی است تا ضمن برگزاری لیگ، توجه افکار عمومی و خانواده‌ها به شرق اصفهان معطوف شود. استفاده از ظرفیت بخش خصوصی برای اجرای فاز دوم پردیس کوه نخودی نخستین کوه‌گشت خانوادگی در پردیس اشراق (کوه نخودی) به همت مدیریت پارک اشراق و شهرداری منطقه 4 برگزار شد.

نیم هکتار از عرصه کوه نخودی با استفاده از فناوری گراوسیس درختکاری شد

برای نخستین بار فناوری گراوسیس با استفاده از واترباکس در کوه نخودی در عرصه‌ای به وسعت نیم هکتار به صورت پایلوت به‌کار گرفته شد. پارک طبیعی شرق، حدود یک چهارم مساحت فضای سبز شهرداری اصفهان را شامل می‌شود. این پارک از کارخانه قند و در حاشیه بزرگراه شرق آغاز شده و تا رودخانه زاینده‌رود در منطقه فیزادان و سازمان آرامستان ها ادامه دارد. پارک طبیعی شرق با حدود سه هزار و ۴۰۰ هکتار وسعت، دومین محور گردشگری اصفهان می‌شود. ۵۰ هکتار دیم‌کاری در کمربند شرق اصفهان، انجام شده است.
سال گذشته در محدوده جنگل‌های شرق اصفهان طرح کاشت گونه‌های مقاوم کم‌نیاز به آب اجرا شده است که امیدواریم با بارش نزولات آسمانی شاهد به بار نشستن این نهال‌های دیمی از جمله گونه اسکوپاریا (بادام کوهی) باشیم.
برای کاهش بار پارک کوهستانی صفه و توزیع عادلانه خدمات فرهنگی و اجتماعی، نیاز بود پارک کوهستانی دیگری ایجاد شود که با توجه به ظرفیت‌های بالقوه در شرق اصفهان، پردیس اشراق در پارک طبیعی شرق ایجاد شده است. عرصه دو هزار و ۴۰۰ هکتاری تحت مالکیت شهرداری در پارک طبیعی شرق، شامل پارک‌های خانواده، کوهستانی، طبیعی و پارک حفاظتی و پردیس علم و فناوری است. فضای سبز شرق ۷۰۰ هکتار است که با احتساب میدان مرکزی میوه و تره‌بار و باغ رضوان یک هزار هکتار پارک طبیعی شرق اصفهان را فضای سبز تشکیل می‌دهد. آب فضای سبز این پارک در ابتدا از چاه‌های شهرداری و شخصی، کانال آب گورت و کانال انتقال آب جی شیر تأمین می‌شد که به دلیل کاهش منابع آب و ضرورت استفاده از پساب از طریق پساب تصفیه‌خانه جنوب و پساب تصفیه‌شده سپاهان‌شهر نیز تأمین می‌شود.

کوه نخودی مکان گردشگری در شرق اصفهان

کوه نخودی در کنار میدان میوه و تره‌بار و شهربازی رؤیاها همانند پارک کوهستانی صفه، ظرفیت‌های گردشگری و فضای سبز بی‌بدیلی دارد که با سامان‌دهی و اجرای طرح بوستان اشراق، می‌توان کوه‌نخودی را به مکان گردشگری تبدیل کرد.
همان‌طوری که از ناژوان به عنوان ریه تنفسی اصفهان نام برده می‌شود، پارک طبیعی شرق اصفهان هم می‌تواند از آلودگی‌های منطقه شرق بکاهد. همچنین سالن بین‌المللی و همایش‌ها، نمایشگاه بین‌المللی، بازار بین‌المللی گل و گیاه، میدان مرکزی میوه‌وتره‌بار، شهربازی رؤیاها و کوه‌نخودی در محدوده پارک طبیعی شرق اصفهان قرار دارد.
مرحله نخست پردیس اشراق واقع در کوه نخودی به بهره‌برداری رسید و اجرای مرحله دوم آن در انتظار حضور مشارکت‌کنندگان و انتخاب پیمانکار است. با سامان‌دهی و اجرای مراحل بعدی پردیس اشراق، می‌توان این منطقه را به مکان گردشگری تبدیل کرد.
دو هزار و ۴۰۰ هکتار اراضی شرق اصفهان با ۷۰۰ هکتار فضای سبز در کمربند شرق اصفهان وجود دارد که باعث پیشگیری از ورود ریزگردها به شهر شده است. گراوسیس می‌تواند نگهدار خوبی برای گیاهان و درختان باشد، اظهار کرد: ۵۰ هکتار در کمربند شرق اصفهان دیم‌کاری شده است و برای نخستین بار فناوری گراوسیس با استفاده از واترباکس در کوه نخودی در عرصه‌ای به وسعت نیم هکتار به صورت پایلوت به کار گرفته شد که امیدواریم نتایج مطلوبی داشته باشد.
سامان‌دهی شرق اصفهان باید بیش از گذشته مورد توجه قرار گیرد البته منطقه‌4 شهرداری نظارت قابل توجهی بر فضای سبز ایجاد‌شده داشته است؛ همچنین پروژه توسعه شرق در مناطق ۱۵، 4 و 6 درگیر شده که توجه به ایجاد این فضای سبز باعث می‌شود از ورود ریزگردها جلوگیری شود.

 

ادامه مطلب ...

به بهانه درگذشت بهروز بدخشان، فعال ادبیات داستانی اصفهان

یک مرثیه نیم‌ سروده

بهانه این یادداشت درگذشت تلخ بهروز بدخشان، فعال ادبیات داستانی سه دهه اخیر اصفهان است. مرگ او ناگهانی و ناباورانه بود. اما هدف این یادداشت صرفا پرداختن به چگونگی مرگ او نیست؛ چراکه پیش از این، چنین مرگ‌های ناباورانه‌ای در فضای ادبی اصفهان بازهم داشته‌ایم؛ روزبه فقیرزاده، رضا رحیمی و عبدالله شاه‌سیاه از این جمله‌اند. همه امیدمان این است که آخرین باشد. یقین مرگ از هرچیز دیگر به ما نزدیک‌تر است و ما «شکاریم یک سر پیش او» و اعتراضی به آن نیست. این یادداشت نیز اختصاص به یک فرد ندارد.

شنبه ۰۴ اردیبهشت ۱۴۰۰

بهروز بدخشان در روزگار رونق محافل ادبی ناگهان پیدایش شد و بی آنکه از فضاهای مقدماتی فعالیت ادبی هنری مثل دانشگاه و مدرسه به میان این جمع آمده باشد، ناگهان دیدیم فردی ریز نقش و پرجنب‌وجوش با زبان شوخ و شنگ و نکته‌پرداز با همه رابطه برقرار می‌کند و می‌کوشد ادبیات را جدی پیگیری کند و آن را بشناسد و بخواند؛ هرچند در وصف آن نه از زبان ادیبانه و تخصصی بلکه ساده و روان استفاده می‌کرد. این زبان گفتاری او از زیست شهری‌اش برآمده بود. یاد گرفته بود آزاد و رها و گریزان از تعلقات دست‌و‌پاگیر باشد.  (ادامه مطلب را مطالعه فرمایید) 


 یک مرثیه نیم‌سروده

به بهانه درگذشت بهروز بدخشان، فعال ادبیات داستانی اصفهان

بهانه این یادداشت درگذشت تلخ بهروز بدخشان، فعال ادبیات داستانی سه دهه اخیر اصفهان است. مرگ او ناگهانی و ناباورانه بود. اما هدف این یادداشت صرفا پرداختن به چگونگی مرگ او نیست؛ چراکه پیش از این، چنین مرگ‌های ناباورانه‌ای در فضای ادبی اصفهان بازهم داشته‌ایم؛ روزبه فقیرزاده، رضا رحیمی و عبدالله شاه‌سیاه از این جمله‌اند. همه امیدمان این است که آخرین باشد. یقین مرگ از هرچیز دیگر به ما نزدیک‌تر است و ما «شکاریم یک سر پیش او» و اعتراضی به آن نیست. این یادداشت نیز اختصاص به یک فرد ندارد.

شنبه ۰۴ اردیبهشت ۱۴۰۰

بهروز بدخشان در روزگار رونق محافل ادبی ناگهان پیدایش شد و بی آنکه از فضاهای مقدماتی فعالیت ادبی هنری مثل دانشگاه و مدرسه به میان این جمع آمده باشد، ناگهان دیدیم فردی ریز نقش و پرجنب‌وجوش با زبان شوخ و شنگ و نکته‌پرداز با همه رابطه برقرار می‌کند و می‌کوشد ادبیات را جدی پیگیری کند و آن را بشناسد و بخواند؛ هرچند در وصف آن نه از زبان ادیبانه و تخصصی بلکه ساده و روان استفاده می‌کرد. این زبان گفتاری او از زیست شهری‌اش برآمده بود. یاد گرفته بود آزاد و رها و گریزان از تعلقات دست‌و‌پاگیر باشد.
اما آنچه مرگ او را تلخ کرد «جوان‌مرگی» او بود. درست که بیش از پنج دهه زیست، اما نتوانست چندان بی‌دغدغه معاش، زندگی کند که بتواند به علاقه‌اش، ادبیات داستانی، بپردازد. الگوی زیست فردی‌اش به خودش مربوط بود و لاغیر. اما از یک فعال ادبی انتظار می‌رود حاصل چند دهه زندگی ادبی‌اش، نشر عمومی یابد، در اختیار دیگران باشد، بشود خواند و بر سر آن چون و چرا کرد. اما از او متن مکتوب نداریم و فقط بدخشانی شفاهی در اذهان باقی مانده است که این هم طبیعی است. بسیار چهره‌های فرهنگی ادبی بوده‌اند که وجه شفاهی آن‌ها غالب است. اما بدخشان حداقل به گفته خود و دوستان نزدیکش دو کتاب داستانی آماده چاپ داشت که روی نشر ندید. همین نکته وجه تلخ چنین زیستی را نشان می‌دهد. علت مرگ جسمی او هرچه باشد، او پیش از رخت‌بربستن از این دنیا، نشاط ادبی‌اش را هم از دست داده بود. این همان زنگ خطری است که برای بار چندم برای ما در این شهر به صدا درآمد و گویی شنونده‌ای ندارد. این یادداشت سر آن ندارد که موضوعی فردی را تحلیل کند. چرا که کار او نیست و روشش هم این نیست. اما چنین مرگی، سویه‌های اجتماعی دارد که به مدیریت شهری بر می‌گردد و این یادداشت در حد بضاعت به آن اشاره‌ای می‌کند.
منظور از مدیریت‌شهری هر نهادی است که فعالیت آن و تصمیم‌گیری‌هایش در سرنوشت شهر مؤثر است و نوع تصمیم‌هایش به تغییر در شهر منجر می‌شود. یعنی حتی نهادهایی که ظاهرا مسئولیت فرهنگی ندارند. مثلا فعالیت عمرانی یا نظامی دارند؛ چون کار آن‌ها دخالت در شهر محسوب می‌شود و همه این نوع دخالت‌ها نتیجه فرهنگی دارد و در نشاط اجتماعی مؤثرند.
من دامنه موضوع را محدود به فرهنگ و هنر می‌کنم و اکنون به طور مشخص فضای ادبیات داستانی را هدف قرار می‌دهم. هرچند برآورد عمومی این است که در شرایط موجود با کمال تأسف شادی و نشاط عمومی جامعه شهری ما کافی نیست. (اخیرا جهاد دانشگاهی به سفارش شورای اسلامی شهراصفهان در این زمینه در حال انجام پژوهشی است و گفت‌وگویی با شهروندان داشته است که در یکی از این گفت‌وگوها که نگارنده حاضر بود، حاضرین به چند دلیل شهروندان اصفهانی را شاد ندانسته‌اند: 1. نبود کار و برنامه ساختاری 2. زندگی سختگیرانه 3. کمبود امنیت اقتصادی 4. نبود پاتوق‌های اجتماعی 5. ویژگی‌های شخصیتی و ... .)

صدایمان را نمی‌شنویم یا واکاوی مرگ‌های ادبی

هر کس و هر نهادی که در کاهش رونق ادبی و تضعیف اقتصاد فرهنگ مؤثر است، در جوان‌مرگی اهل ادبیات این شهر مقصر است. منظور از جوان مرگی، فرصت کافی برای زیست ادبی نداشتن، پیش از موعد به بازنشستگی ادبی رسیدن و در ناامیدی رخت از این وادی برکشیدن و به کاری جز ادبیات پرداختن است. حتی کسی که در انزوا پیوسته کار می‌کند اما حاصل آن را نمی‌بیند و به تعبیری صدای خود را نمی‌شنود. نویسنده‌ای که چند اثر چاپ شده دارد اما به جد در محیط ادبی از آن سخنی نگفته‌اند و او هم بازخورد کارش را ندیده و چند اثر چاپ نشده روی دستش مانده، جز جوان‌مرگی راهش پایان دیگری دارد؟
جامعه‌شناسان تأثیر بحران کرونا را بر ارزش‌های عمومی و فعالیت‌های فرهنگی، چنان اساسی دانسته‌اند که معتقدند ما به دوره‌ای متفاوت وارد شده‌ایم و این دوره اقدامات و سیاست‌های متفاوتی را ضروری ساخته است. کرونا اگرچه به افزایش سمن‌ها و خیریه‌ها برای کمک به دیگران منجر شده است، اما موجب افزایش فردگرایی، ترس از ابتلا، انزوا و بیگانه‌هراسی و کاهش روابط اجتماعی شد و به تعطیلی تمام اماکن عرضه محصولات فرهنگی و کاهش شدید نقدینگی در اقتصاد فرهنگ  منجر شد که قبلا هم ضعیف بود. (برای اطلاع از تحلیل‌های جامعه‌شناختی بخش دوم پنجمین همایش ملی پژوهش اجتماعی و فرهنگی در جامعه ایران، با محور کرونا را مطالعه کنید.)
اما این بحران متأخر است. مشکلات ما پیش از این شروع شده بود. از سال‌های بسیار پیش. اگر اصفهان را «شهر خلاق» می‌نامیم پس دیگر نباید معیار سنجش رشد اصفهان صرفا پروژه‌های بزرگ شهری چون میدان، اتوبان، ورزشگاه‌های بسیار بزرگ و کارخانه‌های عظیم باشد. بلکه معیار، میزان تأثیر جامعه نخبه در اداره شهر است. آیا در شهر ما اولویت با سیاستمداران و مدیران است یا با هنرمندان و چهره‌های علمی؟ هرگاه علما، فضلا و هنرمندان و چهره‌های علمی دانشگاهی برصدر نشینند این شهر خلاق است. در آسیب‌شناسی فرهنگی نیز چندین دهه است کارشناسان چند آسیب را به نظام فرهنگی ایران وارد دانسته‌اند:
فقدان مبانی نظری فرهنگـــــی و راهبردهای کلان فرهنگی و همین طور عدم پویایی صنعت فرهنگی در مقابل تقاضاهای فرهنگی و ناکارآمدی ساختار اداری نهادهای فرهنگی از مهم‌ترین آن‌هاست و به آن باید فقدان نگرش مبتنی بر سرمایه‌گذاری در عرصه فرهنگی را افزود. (نک: آسیب شناسی فرهنگی در ایران، صالحی امیری)؛ این آخری بلای جان تصمیم‌گیری‌های کلان شده است. به عنوان مثال، چند دهه پیش تندیسی از استاد پرویز تناولی برای اصفهان خریداری و نصب شد. این هزینه نبود، بلکه از وجوه گوناگون اکنون برای شهر یک سرمایه باارزش است. (این را با خرید تندیس‌های ارزان‌قیمت وکم‌کیفیت دیگر مقایسه کنید.)
یکی از مهم‌ترین نشانه‌های شهر و وجه تمایزش از جامعه کوچک‌تری به نام روستا وجود امکان فعالیت‌های متنوع و مطابق ذوق و سلیقه و استعداد شهروندان در پاتوق‌های مربوطه است.
در دهه هفتاد نهادهای مختلف برای سلیقه‌های مختلف پاتوق‌هایی ایجاد کرده بودند که افراد مختلف می‌توانستند در آن فعالیت کنند: در عرصه ادبیات داستانی؛ حوزه هنری در خانه هنرمندان چندین جلسه ادبی پر شور و نشاط داشت، دانشگاه‌های مختلف و در رأس آن‌ها دانشگاه اصفهان فعالیت فرهنگی وسیع داشتند که نه‌تنها دانشجویان را پوشش می‌داد بلکه فعالین خارج از دانشگاه را نیز درگیر می‌کرد. آموزش و پرورش حضور مؤثر و جدی‌تری داشت و یک نشریه دانش آموزی با نام «جوانه» را چاپ می‌کرد که اولین آثار ادبی دانش‌آموزان و تمرینی بود برای حضور در جامعه حرفه‌ای. فرهنگ‌سراهای شهرداری هم که به‌تازگی شروع به فعالیت کرده بودند، چنین امکانی را فراهم کردند. اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی جلسه‌ای در دهه شصت پایه‌گذاری کرده بود که تا دهه هفتاد در تربیت ادبی نسل جوان مؤثر بود و بعد بی‌هیچ دلیل و یا جایگزینی حذف شد. به مرور اما این حضور اجتماعی برای فعالین ادبی کم و کمتر شد و در سال‌های اخیر به نزدیک صفر رسید. مراکز ادبی از خود هیچ تحرکی نشان نمی‌دهند. در 14 ماه گذشته که جامعه درگیر کرونا و تعطیلی اجباری شده است، این مراکز ادبی چراغ نیم‌سوز ادبی شهر را هم کشتند. اکنون یک نشریه ادبی فعال در بخش خصوصی داریم. یک ماهنامه اجتماعی که به گاهنامه تبدیل شده است و در بخش کوتاهی به ادبیات می‌پردازد. درحالی‌که در یک یا دو دهه پیش در نهادهای مختلف گاهنامه‌هایی توسط خود فعالین ادبی با حمایت نهادهای دولتی نشر می‌شد که بعضی از آن‌ها به عرصه عمومی و حرفه‌ای هم راه می‌یافت. (نگاه کنید به سرنوشت نشریه‌هایی چون زنده‌رود، برای فردا، راوی، رز، سوشیانت، جوانه، گاهنامه‌های حوزه هنری و مرکز ادبی قلمستان.)
در سال‌های اخیر انتشار آثار ادبی به‌شدت کاهش یافته و حتی محصول جشنواره‌های ادبی نشر نمی‌یابد. (چرا جز دو دوره، دیگر آثار جایزه ادبی اصفهان منتشر نشد؟)
پایه‌های اقتصاد فرهنگ در اصفهان چنان سست و فعالیت‌های ادبی در سال‌های اخیر چندان کم بود که با بروز بحران کرونا اساس آن رو به ویرانی نهاد. ما از این لحاظ به دوره‌ای متفاوت وارد شده‌ایم. نهادهای تصمیم‌گیر کجا هستند؟ در اتاق‌های فکرشان به چه می‌اندیشند؟ وضع موجود کشتن امید و جوان‌مرگی‌های خاموش دیگری را در پی دارد. خاموشی چراغ‌های مراکز فرهنگی ادبی را ساده نگیریم. هرکدام از این خاموشی‌ها کشتن شمع وجود فعال ادبی است.
 مرحوم دکتر محمد علی مرادی می‌گفت به خلأ بنیان‌های تئولوژیک امید در جهان فرهنگی دچار هستیم. اگرچه بحث مهمی است ولی مجال پرداختن به آن اکنون نیست، اما باید حرف ایشان را شنید و برای آرمان انقلاب و امید به چنین بحثی پرداخت. (خلأ نئولوژیک آرمان‌شهر اسلامی درکتاب تفکر در تنگنا، محمدعلی مرادی.) در هر صورت باید از فرهنگ مراقبت کرد. پیش از آنی که دریغی بر دریغ‌هایمان افزوده شود؛ چه تنها جایی است که می‌تواند برایمان امید واقعی بیافریند. نکته مهم اینکه عمل نکردن نهادهای فرهنگی به وظیفه‌شان جوان‌مرگی و پیشامرگی می‌آورد.
و کلام آخر اینکه بهروز بدخشان خودآموخته بود و همین فضاهای فرهنگی اجتماعی عمومی بود که در رشدش نقش بازی می‌کرد. وقتی این فضاها را از چنین آدم‌هایی می‌گیریم، در سرنوشت آن‌ها چه تغییری رخ می‌دهد؟!

دیدگاه ها---------------

احسان. ی
بزرگ بود و از اهالی امروز بود و باتمام افق های باز نسبت داشت و لحن آب و زمین را چه خوب می فهمید صدایش به شکل حزن پریشان واقعیت بود و پلک هاش مسیر نبض عناصر را به ما نشان داد و دست هاش هوای صاف سخاوت را ورق زد و مهربانی را به سمت ما کوچاند به شکل خلوت خود بود و عاشقانه ترین انحنای وقت خودش را برای آینه تفسیر کرد و او به شیوه باران پر از طراوت تکرار بود و او به سبک درخت میان عافیت نور منتشر می شد همیشه کودکی باد را صدا می کرد همیشه رشته صحبت را به چفت آب گره می زد برای ما یک شب سجود سبز محبت را چنان صریح ادا کرد که ما به عاطفه سطح خاک دست کشیدیم و مثل یک لهجه یک سطل آب تازه شدیم و بارها دیدیم که با چه قدر سبد برای چیدن یک خوشه ی بشارت رفت ولی نشد که روبروی وضوح کبوتران بنشیند و رفت تا لب هیچ و پشت حوصله نورها دراز کشید و هیچ فکر نکرد که ما میان پریشانی تلفظ درها رای خوردن یک سیب چه قدر تنها ماندیم.

غلامحسین شیراسماعیلی:
سلام. بنده در دوره دبیرستان با مرحوم بهروز بدخشان همکلاس بودم. از همان دوران متفاوت بود. پر جنب و جوش، تیز و تیزبین و سرکش. مهمترین خاطرات من از ایشان انشاهای او بود که بسیار جالب، شوخ طبعانه و در عین حال پر مغز بود. سالها از او بی خبر بودم و تلاشم برای خبر گرفتن از او بی ثمر تا اینکه این نوشته زیبا را در مورد فوتش خواندم. خواهشمندم از کسانی که از آثار ایشان و سرگذشتش اطلاعاتی دارند بنده را به هر شکل با خبر کنند. با تشکر
روزبه:
ای دوست، به تیغ انتظارم کُشتی در وقت قرار، بیقرارم کُشتی گفتی که بهار لمحه ای از دیدن توست در حسرت دیدن بهارم، کُشتی
یک دوست:
در غربت مرگ بیم تنهایی نیست یاران عزیز آن طرف بیشترند
یاد باد آنکه زما وقت سفر یاد نکرد

وحید صلواتی:
"گرچه در این دنیای بی‌رحم،استعدادها گم و ناشناخته‌اند،
اما در دل هر تاریکی،  نور امیدی نهفته است." (پروین اعتصامی)
از خبر درگذشت بهروز واقعا شوک شدم! چگونه این انسان پویا از تکاپو افتاد!؟
زنده یاد پرویز منزوی چه زیبا سرود :"چون در دل شب، ستاره‌ای گم شود، استعدادها در سایه‌ها محو می‌شوند. در دنیای بی‌رحم، بی‌قدر و منزلت، آدمی با دردش، به خواب می‌رود."
در ابتدای سالهای دهه هفتاد تا سال 1375 خاطرات خوبی در گعده های نشریه نوید اصفهان در کنار دیگر دوستان عزیز: علی شاه جوان، فرید صلواتی، کامران باقری، محسن فارغ و... داشتیم، شبها تا دیروقت می نشستم، از همه چیز می گفتیم و می شنیدیم، بهروز با شور و نشاط سخن می گفت، در خصوص مسائل مختلف صحبت می کردیم، با استعداد و پرکار، فعال و پرجنب و جوش بود. اما سیاست بازی و شرایط زمانه زورش چربید! و هرکس به دنبال دویدن برای معاش و حتی امنیت اقتصادی، غم نان چه استعدادهای نشکفته ای را در این کشور پژمرد.
بعدها رابطه های ما تحت شرایط زمانه کم رونق شد.
افسوس! این بچه ها در دوره ای زیستند که که قدر و منزلتشان دانسته نشد.
چه می دانم شاید اگر در کشوری دیگر به دنیا آمده بودند، سرنوشت دیگری در پی شان بود!!!

"بزرگی را که در دل خود دارد،
نمی‌بیند کسی، غم نخور،
چون درختی که در خفا می‌روید،
میوه‌اش روزی بر زمین خواهد افتاد(سعدی)
روحش شاد